Brightonlı Bir Test Uzmanı Meslektaşları İçin Ücretsiz Bir Forum Açtı: Üç Yıl Sonra Bir Konferans Onu Geçim Kaynağına Dönüştürdü, Reklamsız Yılda 1,2 Milyon Dolara Ulaştı ve Bu Arada Beş Çocuğunu Evde Eğitti
Rosie Sherry 2000 civarında yazılım testine başladı, 2001'deki dot-com çöküşünde işten çıkarıldı, ardından İngiltere'nin Brighton kentinde serbest test uzmanı olarak çalışırken yerel teknoloji buluşmaları düzenledi. Web tasarımcılarının sahip olduğu zengin içeriği kıskanıyordu; test uzmanlarının ise neredeyse hiçbir şeyi yoktu. Bu yüzden 2007'de Software Testing Club adlı bir çevrimiçi forum açtı: 'topluluk kurmak için bir bahane'. Üç yıl sonra forum zamanının çok büyük kısmını alıyordu, iki çocuğu vardı ve kendine şöyle dedi: ya bunu bir işe dönüştür ya da bırak. Bir konferans düzenlemeyi seçti. 2010'da şirketini kurdu, 2012'de ilk TestBash test konferansını başlattı, ardından bir çevrimiçi öğrenme platformu ekledi ve topluluğun adını Ministry of Testing olarak değiştirdi. Konferanslarında sergi standı ya da satış tezgâhı yok ve hiç reklama para ödemedi. 2019'da Indie Hackers podcast'ine şirketin yılda 1,2 milyon dolar kazandığını söyledi; o yıl dünya çapında dokuz konferans düzenlendi, bu sırada eşi Graham ile beş çocuklarını evde eğitiyorlardı. Bugün çift, şirketin yüzde 25 ila 50'sine ayrı ayrı sahip; dış yatırımcı yok.
Süreç
Yazılım şirketlerinde test uzmanları çoğu zaman odadaki en az takdir edilen kişilerdir: geliştiriciler kod yazar, tasarımcılar arayüz oluşturur, test uzmanları sorun bulur; bir hata gözden kaçtığında da ilk suçlananlar çoğu zaman test uzmanlarıdır.
2000'lerde web tasarımcılarının öğrenebileceği bol miktarda blog, eğitim ve konferans vardı; test uzmanlarının ise neredeyse hiçbir şeyi yoktu. İngiltere'nin Brighton kentinde çalışan test uzmanı Rosie Sherry bunu kıskanıyordu. Sonra test uzmanları için bir topluluk kurdu ve onu, reklama tek kuruş harcamadan ya da dış yatırım almadan yılda 1,2 milyon dolarlık bir işe dönüştürdü. Bu süreçte o ve eşi beş çocuklarını evde eğittiler.
1. Aşama: Bankada Kabul Testinden İşten Çıkarılan Serbest Çalışana
2000 civarında Rosie bir bankada çalışıyordu, ama test uzmanı olarak değil. Banka bir uygulama geliştiriyordu ve ona kullanıcı kabul testi (UAT) yapma fırsatı çıktı. Bu deneyimi özgeçmişine yazdı ve birkaç ay sonra yerel bir web medya şirketinde ilk gerçek test işini buldu.
Bir yıl dolmadan çok daha teknik bir test işine geçti. Sonradan şunu itiraf etti: "Açıkçası o iş tamamen boyumu aşıyordu. Test edilen sistemlerin bütününü pek anlamıyordum." 2001'de dot-com balonu patladı ve işten çıkarıldı.
Sonraki birkaç yıl yerel şirketlerin sözleşmeli projelerinde serbest test uzmanı olarak çalıştı. Brighton'ın yerel teknoloji çevresine de katılmaya, buluşmalara gitmeye başladı ve sonunda bazılarını kendisi düzenledi. Bu buluşmaların onu topluluk kavramıyla tanıştırdığını söylüyor: "ve tamamen bağımlısı oldum."
2. Aşama: 2007, "Topluluk Kurmak İçin Bir Bahane" Olan Bir Forum
Topluluk işleri arttıkça Rosie şunu düşünmeye başladı: topluluğu nasıl kendi işim hâline getirebilirim?
Testi biliyordu ve test uzmanlarının iyi içerikten ve konuşabilecekleri yerlerden yoksun olduğunu görüyordu. "O zamanlar web tasarımcılarının sahip olduklarını biraz kıskanıyordum. Çok güzel içerikler vardı, web sektörünü ilerletecek şeyler hakkında konuşan çok insan vardı ve test uzmanları için gerçekten hiçbir şey olmadığını hissediyordum."
2007'de, daha sonra Ministry of Testing'e dönüşecek olan Software Testing Club adlı bir çevrimiçi forum açtı. "Bunu sadece istediğim için yaptım, aslında topluluk kurmak için bir bahane istiyordum. Bir yere varacağına dair gerçekten hiçbir beklentim yoktu ve onu hızla büyütmeye zorlamadım; sadece eğlenmeye ve ilginç sohbetler yapmaya çalıştım, temelde hem kendim hem de topluluk için değerli olduğunu düşündüğüm bir alan yaratmaya çalıştım."
3. Aşama: Üç Yıl Sonra, Ya İşe Dönüştür Ya Bırak
Yaklaşık üç yıl sonra forumu yönetmek çok zorlaşmıştı. O zamana kadar Rosie'nin iki çocuğu olmuştu.
"Üç yıl sonra kendime, bunu bir işe dönüştürmem gerektiğini, yoksa bırakacağımı söyledim, çünkü zamanımın çok büyük bir kısmını emiyordu."
Cevabı bir konferans düzenlemek oldu: "topluluktan geçimimi sağlamayı denemenin bir yolu olarak."
Companies House kayıtlarına göre SOFTWARE TESTING CLUB LTD, 11 Ekim 2010'da Rosie'nin yöneticilerinden biri olduğu bir şirket olarak tescil edildi. Kendi ifadesiyle topluluk 2007'den beri vardı ve 2011'de resmen bir işe dönüştü.
2012'de ilk TestBash test konferansı Cambridge'de düzenlendi, ardından birkaç yıl Brighton'da yapıldı. Konferans, Ministry of Testing'in en bilinen markası oldu. 2014 tarihli bir profil Rosie'yi eşi ve üç çocuğuyla Brighton'da yaşayan, Software Testing Club ve Ministry of Testing'in kurucusu, test ajansı Testing Ninjas'ın kurucu ortağı ve TestBash'in organizatörü olarak tanımlıyordu. O yıl bazı test kurslarını çevrimiçi ortama taşımaya da hazırlanıyordu; bu da çevrimiçi öğrenme platformu The Dojo'ya dönüştü.
4. Aşama: Stant Yok, Reklam Yok
Sektör konferanslarının çoğu sergi alanı ve sponsorluk satarak para kazanır; satıcılar araçlarını tanıtmak için tezgâh kurar. TestBash bunu yapmıyor.
"Topluluğu hiç satmadım. Konferanslarımızda sergi standları ya da satış tezgâhları yok, çünkü bunun topluluğa değer kattığına inanmıyoruz," diyor Rosie. Bazıları bunun çok paraya mal olduğunu söylüyor. O katılmıyor: "Ama reklama para harcamak zorunda olmadığımızda, satış elemanlarına ve benzeri şeylere zaman ve emek harcamak zorunda olmadığımızda, bu gerçekten bize paraya mal oluyor mu?"
Ayrıca hiçbir zaman "ne pahasına olursa olsun büyüme hilesi" yapmadı. Ona göre topluluk taklit edilemez: "onu yönetenlerin gerçekten önemsemesi gerekir. Önemsediklerini göstermeleri gerekir."
Bunun karşılığında son derece sıkı bağlı bir topluluk ortaya çıktı. Indie Hackers podcast'i 2019'daki bölümünü tanıtırken, Rosie'nin o kadar sıkı bağlı bir topluluk kurduğunu ki bazı insanların logosunu vücutlarına dövme yaptırdığını söyledi.
5. Aşama: Brighton'dan Dünyaya, Sonra Günlük Yönetimi Devretmek
Başlangıçta konferans yalnızca İngiltere'de yapılıyordu. Ama çevrimiçi topluluk küreseldi ve giderek daha fazla kişi "Benim şehrimde de bir tane istiyorum" diyordu.
Rosie uzun süre direndi, sonra evet demeye başladı. İngiltere dışındaki ilk konferans New York'taydı: "fena değildi. Yaklaşık 160-170 kişi geldi." Tanımadığı şehirlerde etkinlik düzenlemenin, onu strese sokan pek çok lojistik bilinmezlik demek olduğunu söylüyor.
Etkinlikler çoğaldı. 2019'da Ministry of Testing dünya çapında dokuz konferans düzenledi; bunu sonradan "açıkçası biraz çılgıncaydı. Bir daha bunu yapacağımızı sanmıyorum" diye anlattı.
Şirket de değişti. Mart 2017'de adı SOFTWARE TESTING CLUB LTD'den Ministry of Testing Ltd olarak değiştirildi ve Rosie'nin eşi Graham Sherry yönetici oldu. Bugün Ministry of Testing'in web sitesi Rosie'yi kurucu ortak ve CEO, Graham'ı kurucu ortak ve CTO olarak gösteriyor; şirket kayıtlarına göre her biri yüzde 25 ila 50'sine sahip.
Rosie günlük yönetimden yavaş yavaş çekildi. Konferans bilgisini CEO Richard Bradshaw'a (toplulukta "BossBoss" olarak bilinir) aktardı; Bradshaw Şubat 2019'da şirket yöneticisi oldu. Rosie yaklaşık iki yıl Indie Hackers'ta topluluk çalışmalarını yönetti, Mart 2021'de ayrıldı ve ardından topluluk kurucularına yönelik bir kaynak olan Rosieland'e odaklandı.
6. Aşama: 1,2 Milyon Dolar ve Beş Çocuk
Haziran 2019'da Rosie, Indie Hackers podcast'inin 97. bölümüne konuk oldu. Bölüm açıklamasına göre Ministry of Testing'i reklama dayanmadan yılda 1,2 milyon dolar gelire ulaştırmıştı; üstelik bunu beş çocuk yetiştirip onları evde eğitirken yapmıştı.
Başka bir podcast'te beş çocuğunun 2 ile 16 yaş arasında olduğunu ve onları evde eğitme kararını eşi Graham ile birlikte verdiklerini söyledi. Gerekçesi açıktı: "kısacası benim görüşüm okul sisteminin pek iyi olmadığı. Araştırdıkça çocuklarımı okula göndermeyi o kadar az haklı çıkarabildim."
Pandemi konferans işini değiştirdi. Rosie, sonrasında yılda tek konferansa döndüklerini ve stratejilerini değiştirdiklerini söyledi. Ekim 2023'te Bradshaw yöneticilikten ayrıldı ve Rosie CEO olarak geri döndü.
2026 itibarıyla Ministry of Testing kendisine MoTaverse diyor ve web sitesinde şöyle yazıyor: "Dış yatırımcısı olmayan küçük ve bağımsız bir şirketiz." Yaklaşık yedi ekip üyesi listeleniyor; konferanslar, yerel şube etkinlikleri, kurslar ve sertifikalar sunuluyor ve odak yazılım testinden kalite mühendisliğine ve daha geniş teknoloji topluluğuna doğru genişlemiş durumda.
Düşünce
1. En iyi topluluklar, sizin eksikliğini çektiğiniz şeyden doğar. Rosie yıllarca test uzmanı olarak çalıştı ve test uzmanlarının neyden yoksun olduğunu biliyordu: iyi içerik, konuşacak yerler, saygı duyulma hissi. Kurduğu forum, kendisi için istediği yerdi.
2. Önce topluluk, sonra para; ama asla hiç değil. Üç yıl boyunca para kazanmayı düşünmedi ve bu bir güven temeli oluşturdu. Ama sonra forum çok fazla zaman alıyordu ve bir seçim yapmak zorundaydı: bir işe dönüştürmek ya da bırakmak. Pek çok topluluk tam da bu noktada ölür.
3. Yüz yüze konferanslar bir topluluğu gelire dönüştürmenin iyi bir yoludur. Çevrimiçi topluluklar için doğrudan ücret almak zordur, ama insanlar buluşmak, öğrenmek ve bağlantı kurmak için ödeme yapar. TestBash çevrimiçi kazanılan güveni bilet gelirine dönüştürdü ve çevrimiçi üyelerin gerçekten tanışmasını sağlayarak topluluğu daha da sıkılaştırdı.
4. Topluluğu satmamak başlı başına bir rekabet avantajıdır. Stant ve satış tezgâhı olmaması kısa vadede daha az para demek, ama konferansın ve topluluğun itibarını temiz tuttu. Rosie bunun reklam ve satış ekibi maliyetinden tasarruf sağladığını savunuyor, çünkü üyeler sizin yerinize haberi yayıyor.
5. İmkânlarınız ölçüsünde büyüyün. Brighton'daki tek konferanstan 2019'da dünya çapında dokuz konferansa çıkmak işi büyüttü ve lojistik yük de onunla birlikte arttı. Rosie bunu kendisi "biraz çılgınca" diye nitelendirdi. Pandemiden sonra yılda bire döndüler; bu da daha büyüğün her zaman daha iyi olmadığının bir işareti.
6. Küçük bir şirket uzun süre yaşayabilir. 2007'deki forumdan 2026'ya kadar Ministry of Testing, dış yatırımcısı olmadan ve küçük bir ekiple yaklaşık 20 yıldır faaliyette. Bu, niş bir topluluğun küçük bir şirketi uzun vadede ayakta tutabileceğini gösteriyor.
Eylem
1. Bildiğiniz bir meslekte fırsat arayın. Sektörünüzde iyi içerikten, konuşacak yerlerden ya da kariyer desteğinden yoksun bir grup var mı? Siz de onlardan biriyseniz neye ihtiyaç duyduklarını bilmek daha kolaydır.
2. Önce insanları ücretsiz bir araya getirin. Bir forum, grup, bülten ya da yerel buluşma başlatın ve değerli içerik ve sohbet sunmaya devam edin. Ücret almak için acele etmeyin; orayı faydalı bir yer hâline getirmeye odaklanın.
3. Kendinize bir karar noktası belirleyin. Bir aşamada şunu sorun: bu ne kadar zamanımı alıyor? Bunu nasıl sürdüreceğim? Rosie karar vermek için üç yıl harcadı; siz de kendi son tarihinizi belirleyebilirsiniz.
4. Topluluğa uyan bir gelir modeli seçin. Yüz yüze etkinlikler, ücretli kurslar, üyelikler ve iş ilanları işe yarayabilir. Önemli olan üyelerin bunun değerli olduğunu hissetmesi, kendilerine bir şey satıldığını değil.
5. Topluluğun güvenini koruyun. Sert reklamlar ve ısrarcı satış gibi hangi paraları almayacağınıza karar verin. Bir topluluğun güveni bir kez kaybedildiğinde geri kazanmak zordur.
6. Büyümeden önce bedelini hesaplayın. Her yeni şehir ve etkinlik lojistik ve yönetim maliyeti ekler. Önce tanıdık bir yerde işi doğru yapın, sonra güvenilir yerel ortaklarla genişleyin.