دانشجوی دانشگاه کلمبیا ابزار هوش مصنوعی تقلب برای قبولی در متا و آمازون ساخت: تعلیق، انصراف از تحصیل و جذب ۱۵ میلیون دلار از a16z با ارزش ۱۲۰ میلیون دلار

فرآیند

مارس ۲۰۲۵، یک ویدیو دنیای برنامه‌نویسی را به آتش کشید.

در آن، دانشجوی ۲۱ ساله دانشگاه کلمبیا در حال مصاحبه فنی با آمازون است. مصاحبه‌گر یک مسئله برنامه‌نویسی مطرح می‌کند؛ او ظاهراً فکر می‌کند و با آرامش پاسخ می‌دهد. فقط بینندگان می‌دانند که روی صفحه‌اش پنجره‌ای نیمه‌شفاف هست که مصاحبه‌گر نمی‌بیند و هوش مصنوعی لحظه‌به‌لحظه پاسخ را به او می‌رساند.

نامش روی لی (Roy Lee، نام کره‌ای: چونگین لی) است. او نه‌تنها از این مصاحبه گذشت، بلکه با همین ابزار از متا و تیک‌تاک هم پیشنهاد کارآموزی گرفت. سپس ضبط مصاحبه آمازونش را به‌طور عمومی در یوتیوب گذاشت.

آنچه پس از آن رخ داد مثل نمایشی پوچ پیش رفت: پیشنهادها لغو شد، دانشگاه روند انضباطی را آغاز کرد و او هم ترک تحصیل کرد. یک ماه بعد با شعار «Cheat on everything» (در همه چیز تقلب کن) Cluely را بنیان گذاشت و ۵٫۳ میلیون دلار سرمایه بذری جذب کرد. دو ماه بعد، صندوق برجسته سیلیکون‌ولی a16z رهبری دور ۱۵ میلیون دلاری را با ارزش‌گذاری ۱۲۰ میلیون دلار بر عهده گرفت.

و ماجرا همین‌جا تمام نشد. مارس ۲۰۲۶ او در X اعتراف کرد که درآمد تکراری سالانه (ARR) ۷ میلیون دلاری که اعلام کرده بود دروغ بوده است.

نکته‌ای از ابتدا: Cluely سرمایه خطرپذیر گرفته و این با معیار «بدون وابستگی به VC» سایت ما سازگار نیست. آن را به‌عنوان یک مورد هشداردهنده نگه می‌داریم — نشان می‌دهد اقتصاد توجه در عصر هوش مصنوعی چقدر می‌تواند یک شرکت را بالا ببرد و وقتی صداقت از دست برود چقدر سخت سقوط می‌کند.

مرحله ۱ · پسری که ۶۰۰ ساعت تمرین حل مسئله کرد (۲۰۰۳–۲۰۲۴)

روی لی متولد ۲۰۰۳ است؛ آمریکایی کره‌ای‌تباری که در شهر کوچک سوانی در ایالت جورجیا بزرگ شد.

مسیر تحصیلی‌اش هموار نبود. پس از دبیرستان در هاروارد پذیرفته شد، اما چون در یک اردوی مدرسه پنهانی از جمع جدا شده بود، پذیرشش لغو شد. به کالج محلی Diablo Valley در کالیفرنیا رفت و قصد انتقال به برکلی داشت، اما در نهایت به کلمبیا منتقل شد.

برای برنامه‌نویس شدن در یک شرکت بزرگ فناوری، از یک دروازه نمی‌توان گذشت: LeetCode، سایتی برای تمرین الگوریتم. تقریباً همه مصاحبه‌های فنی شرکت‌های فناوری آمریکا از همین نوع سؤال‌ها می‌پرسند.

لی حدود ۶۰۰ ساعت در LeetCode گذراند و به یک درصد برتر رتبه‌بندی رسید. اما بعدها به CNBC گفت این روند «مرا بدبخت کرد و نزدیک بود برنامه‌نویسی را کنار بگذارم».

از نگاه او مشکل کم‌کاری خودش نبود؛ خود نظام مصاحبه بود. برنامه‌نویسان واقعی مدت‌ها بود با هوش مصنوعی کد می‌نوشتند، اما مصاحبه‌ها هنوز الگوریتم دست‌نویس روی تخته می‌خواستند. او گفت: «این روزها همه با کمک هوش مصنوعی برنامه‌نویسی می‌کنند.»

همین خشم، نقطه شروع نخستین محصولش شد.

مرحله ۲ · Interview Coder: «ماشین تقلبی» که در یک هفته ساخته شد (اوایل ۲۰۲۵)

اوایل ۲۰۲۵، لی و هم‌کلاسی‌اش نیل شانموگام (Neel Shanmugam) در کمتر از یک هفته Interview Coder را ساختند.

ایده ساده بود، اما جزئیات با دقت طراحی شده بود:

• یک پنجره رویی نیمه‌شفاف روی صفحه قرار می‌گیرد که مصاحبه‌گر در اشتراک‌گذاری صفحه آن را نمی‌بیند؛
• سؤال مصاحبه را می‌گیرد، به هوش مصنوعی می‌فرستد و کد راه‌حل و توضیح را همان لحظه تولید می‌کند؛
• جای پنجره طوری است که هنگام خواندن پاسخ، چشم‌های داوطلب آشکارا منحرف نشود؛
• نشانگر ماوس ثابت می‌ماند تا شکی برانگیخته نشود.

شعار سایت «F*ck LeetCode» بود و اشتراک ماهانه‌اش ۶۰ دلار.

سپس لی خودش آن را آزمود. Interview Coder را در مصاحبه‌های کارآموزی آمازون، متا و تیک‌تاک به کار برد و از هر سه پیشنهاد گرفت. کل مصاحبه آمازون را ضبط کرد و در یوتیوب گذاشت.

ویدیو منفجر شد. صدها نظر تشویقش کردند؛ بسیاری از برنامه‌نویسان حرف دلشان را زدند: این مصاحبه‌های حفظی باید خیلی وقت پیش از بین می‌رفت.

اما واکنش شرکت‌های بزرگ کاملاً متفاوت بود. پس از اینکه CNBC از آمازون و گوگل درخواست اظهارنظر کرد، یوتیوب ویدیو را به استناد «ادعای کپی‌رایت» آمازون حذف کرد. پیشنهادهای آمازون، متا و تیک‌تاک یکی پس از دیگری لغو شد.

کلمبیا هم روند انضباطی را آغاز کرد. به نوشته ویکی‌پدیا، لی ابتدا به دلیل نقض صداقت علمی مشروط شد و سپس به دلیل کپی و انتشار بدون مجوز مدارک جلسه انضباطی (که آن‌ها را هم در اینترنت گذاشته بود) یک سال تعلیق شد، تا مه ۲۰۲۶. نیل شانموگام هم درگیر روند انضباطی شد.

هیچ‌کدام صبر نکردند. هر دو ترک تحصیل کردند.

اما خود Interview Coder از این غوغا پول درآورد. لی در آن زمان به CNBC گفت محصول در مسیر رسیدن به یک میلیون دلار درآمد سالانه تا اواسط مه است؛ گزارش‌های دیگر نوشتند در ۳۶ روز از یک میلیون دلار درآمد گذشت. او حتی برای ساخت ویدیوی تبلیغاتی به دو نفره اینترنتی «Costco Guys» پول داد.

تنبیه‌شدن به بهترین تبلیغ تبدیل شد.

مرحله ۳ · Cluely: «Cheat on everything» (آوریل ۲۰۲۵)

کمک به قبولی در مصاحبه‌های برنامه‌نویسی بازار کوچکی بود. لی بزرگ‌تر فکر کرد: اگر هوش مصنوعی می‌تواند در مصاحبه پنهانی کمکت کند، چرا در تماس‌های فروش، امتحان‌ها و قرارهای عاشقانه نه؟

۲۰ آوریل ۲۰۲۵ آن‌ها محصول را به Cluely ارتقا دادند و همراه با هم‌بنیان‌گذار سوم، الکس چن (Alex Chen)، عرضه کردند.

ویدیوی معرفی در یک قرار شام در رستوران می‌گذشت: لی، بی‌آنکه زن روبه‌رویش بداند، با هوش مصنوعیِ داخل عینکش سنش را جعل می‌کند و وانمود می‌کند از هنر سر درمی‌آورد. در پایان، دروغ‌ها لو می‌رود.

ویدیو نظرها را دو دسته کرد. برخی آن را نبوغ بازاریابی خواندند؛ برخی گفتند مستقیم از سریال آینه سیاه بیرون آمده است. Cluely همچنین «مانیفستی» منتشر کرد و خود را به ماشین‌حساب و غلط‌یاب املایی تشبیه کرد که روزی آن‌ها هم «تقلب» نامیده می‌شدند.

هرچه جنجال بزرگ‌تر، ترافیک بیشتر. Cluely در هفته اول ۷۰ هزار ثبت‌نام داشت.

فردای آن روز، ۲۱ آوریل، Cluely از دور بذری ۵٫۳ میلیون دلاری به رهبری مشترک Abstract Ventures و Susa Ventures خبر داد. تیتر TechCrunch عملاً برایشان تبلیغ می‌کرد: «دانشجوی کلمبیا که به خاطر ابزار تقلب در مصاحبه تعلیق شد، ۵٫۳ میلیون دلار جذب کرد تا "در همه چیز تقلب کند".»

آیا محصول واقعاً این‌قدر خوب بود؟ لی بعدها منطقش را گفت: «کل ایده این بود که چیزی را عرضه کنیم که به‌زور کار می‌کند، و اگر کاربران اولیه کافی بگیریم، آن‌ها کاربردها را برایمان پیدا می‌کنند.» او همچنین پذیرفت که محصول هنگام عرضه «در وضعیتی واقعاً خام» بود. آزمون‌های مستقل تأخیر پاسخ ۵ تا ۹۰ ثانیه‌ای و پیشنهادهای کلی یافتند.

مرحله ۴ · ماشین توجه: تولیدکنندگان محتوا، تدوینگران و مهمانی‌ای که پلیس تعطیلش کرد (مه–ژوئن ۲۰۲۵)

آنچه Cluely واقعاً در آن خوب بود هوش مصنوعی نبود — ساختن هیاهو بود.

به نوشته ویکی‌پدیا، تا ژوئیه ۲۰۲۵ Cluely با بیش از ۶۰ تولیدکننده محتوا قرارداد بسته و ۷۰۰ تدوینگر ویدیو استخدام کرده بود تا در شبکه‌های اجتماعی پشت سر هم محتوا تولید کنند. رسانه‌ها این سبک را «rage bait» (طعمه خشم) نامیدند: عمداً حرف‌های خشم‌برانگیز زدن تا مردم نتوانند از اشتراک‌گذاری، نظر دادن و حمله کردن خودداری کنند — و هر حمله یعنی دیده‌شدن رایگان.

ژوئن ۲۰۲۵، Y Combinator رویداد «AI Startup School» را برگزار کرد و لی یک مهمانی پس از آن ترتیب داد و با ویدیویی طنز در X آن را تبلیغ کرد. او گفت فقط دوستان و دوستانِ دوستان را دعوت کرده بود، اما خبر پخش شد و حدود ۲٬۰۰۰ نفر صف کشیدند؛ صف دور چند بلوک پیچید و راه را بست. پلیس آمد و مهمانی را تعطیل کرد.

لی آن را «افسانه‌ای‌ترین مهمانی‌ای که هرگز برگزار نشد» نامید — هم مغرور بود و هم ناامید.

همان ماه، ۲۰ ژوئن، Cluely از دور ۱۵ میلیون دلاری سری A به رهبری a16z (Andreessen Horowitz) با ارزش‌گذاری پس از سرمایه‌گذاری ۱۲۰ میلیون دلار خبر داد — فقط دو ماه پس از عرضه.

اما زیر این درخشش مشکلاتی بود. ژوئن ۲۰۲۵، پژوهشگر امنیتی جک کیبل (Jack Cable) حفره‌ای در برنامه دسکتاپ Cluely یافت: وب‌سایت‌هایی که از طریق Cluely باز می‌شدند می‌توانستند بی‌اطلاع کاربر از صفحه عکس بگیرند. طبق گزارش‌ها، پاسخ Cluely رفع سریع نبود، بلکه ارسال اخطارهای حذف DMCA به او بود.

مرحله ۵ · آن رقم ۷ میلیون دلاری (ژوئن ۲۰۲۵ – مارس ۲۰۲۶)

تابستان ۲۰۲۵، TechCrunch گزارش داد ARR شرکت Cluely به ۷ میلیون دلار رسیده است. لی هم در شبکه‌های اجتماعی تبلیغ کرد که ARR در یک هفته از ۳ به ۷ میلیون دلار جهیده است.

این رقم به نماد «رشد انفجاری» Cluely تبدیل شد.

۵ مارس ۲۰۲۶، لی در X پستی گذاشت و اعتراف کرد این رقم دروغ بوده است. گفت این «تنها حرف نادرستی است که تاکنون به‌طور عمومی در اینترنت زده‌ام، پس رسماً آن را پس می‌گیرم». او تصاویر داده‌های Stripe را منتشر کرد که نشان می‌داد در ژوئن ۲۰۲۵:

• ARR بخش مصرف‌کننده ۲٫۷ میلیون دلار (نرخ جاری ۳٫۸ میلیون)؛
• ARR بخش سازمانی ۲٫۵ میلیون دلار (نرخ جاری ۲٫۵ میلیون)؛
• مجموعاً حدود ۵٫۲ میلیون دلار، تقریباً یک‌چهارم کمتر از ۷ میلیون ادعاشده.

توضیح اولیه‌اش این بود که «یک تماس تلفنی تصادفی» بوده و او «چرت‌وپرت گفته». اما TechCrunch سپس فاش کرد که تیم روابط عمومی خود Cluely در ۲۷ ژوئن ۲۰۲۵ به خبرنگار، مارینا تمکین (Marina Temkin)، ایمیل زده و خواسته بود «مصاحبه‌ای برای بررسی مرحله بعد ترتیب داده شود» — مصاحبه‌ای برنامه‌ریزی‌شده و رسمی، نه تماسی تصادفی.

لی سپس ویدیوی دو دقیقه‌ای در رد آن منتشر کرد، این اختلاف را «بخش کوچکی» خواند و گفت شرکت اکنون سودآور است و رشدی پایدار دارد.

۵٫۲ میلیون دلار ARR برای شرکتی چندماهه بد نیست. مشکل واقعی اندازه رقم نیست — اعتماد است. وقتی یک بنیان‌گذار اعتراف می‌کند به رسانه‌ها، در شبکه‌های اجتماعی و در گفت‌وگوهای جذب سرمایه حرف نادرست زده، سرمایه‌گذاران، مشتریان و کارکنان همه از خود می‌پرسند: دیگر چه چیزی درست نیست؟

مرحله ۶ · از «ابزار تقلب» تا «دستیار جلسات» (اواخر ۲۰۲۵ – اکنون)

در میان جنجال‌ها، Cluely بی‌سروصدا مشغول پاک‌کردن چهره خود بود.

• اواخر آوریل ۲۰۲۵، سایت اشاره‌های صریح به تقلب در امتحان و مصاحبه را حذف کرد؛
• تا ژوئن ۲۰۲۵، واژه «تقلب» دیگر در سایت نبود؛
• نوامبر ۲۰۲۵، Cluely رسماً خود را به‌عنوان دستیار جلسات هوش مصنوعی بازتعریف کرد. لی گفت: «هدف ما اکنون این است که به ابزار پیشروی یادداشت‌برداری هوش مصنوعی تبدیل شویم، با شروع از کاربران عادی.»

امروز Cluely برنامه‌های دسکتاپ و موبایل دارد که روی پاسخ‌های لحظه‌ای و یادداشت جلسات تمرکز دارند. اما وقتی سایت را باز می‌کنید، بزرگ‌ترین تیتر هنوز «#1 Undetectable AI for Meetings» است. یعنی دیده‌نشدن توسط دیگران همچنان اصلی‌ترین نقطه فروش آن است.

همچنین اواخر ۲۰۲۵، Cluely مجبور شد ملکی مسکونی در منطقه SoMa سان‌فرانسیسکو را ترک کند، چون با سکونت و کار هم‌زمان کارکنان در آن، مقررات منطقه‌بندی را نقض کرده بود. در ۲۰۲۵ شرکت ۱۶ کارمند داشت.

تحلیل

۱. به یک درد واقعی دست گذاشت: مصاحبه‌ها از واقعیت جدا افتاده‌اند

Interview Coder به این دلیل نگرفت که همه می‌خواهند تقلب کنند. گرفت چون بسیاری از برنامه‌نویسان واقعاً مصاحبه‌های سبک LeetCode را ناعادلانه می‌دانند. در کار واقعی همه با هوش مصنوعی کد می‌نویسند، اما مصاحبه الگوریتم دست‌نویس می‌خواهد. ۶۰۰ ساعت تلاش لی و نزدیک‌شدنش به کنار گذاشتن برنامه‌نویسی، دردی واقعی بود.

محصولی که دقیقاً به رنجش یک گروه بزرگ دست بگذارد، به‌طور طبیعی دهان‌به‌دهان پخش می‌شود. اما همین درد را می‌شد به روش مشروع حل کرد — مثلاً با مصاحبه‌های آزمایشی و ابزار تمرین، نه کمک به فریب کارفرما در مصاحبه واقعی.

۲. بازاریابی جنجالی شمشیری دولبه است

Cluely هر خبر بدی را به ترافیک تبدیل کرد: تعلیق، لغو پیشنهادها، مقایسه با آینه سیاه، مهمانی‌ای که پلیس تعطیلش کرد... همراه با کارخانه محتوایی از بیش از ۶۰ تولیدکننده و ۷۰۰ تدوینگر، تقریباً بدون هزینه تبلیغات سنتی توجه کل اینترنت را جلب کرد.

اما جنجال توجه می‌آورد، نه اعتماد. دانلود از روی کنجکاوی به معنای پرداخت بلندمدت نیست؛ خریداران سازمانی با دیدن واژه «تقلب» بیشتر مردد می‌شوند. به همین دلیل Cluely بعدها برای تغییر برند به «دستیار جلسات» تقلا کرد.

۳. مرزهای «اول عرضه کن، بعد فکر کن»

«چیزی را که به‌زور کار می‌کند عرضه کن و بگذار کاربران کاربردها را پیدا کنند» به‌خودی‌خود راهبرد بدی نیست — بسیاری از محصولات موفق همین‌طور شروع کردند. مشکل این است که بازاریابی Cluely بسیار جلوتر از محصولش می‌دوید: تأخیرهای ۵ تا ۹۰ ثانیه‌ای، پیشنهادهای کلی، و اخطار DMCA برای ساکت‌کردن یک پژوهشگر پس از افشای حفره امنیتی.

بازاریابی تعیین می‌کند کاربران بیایند یا نه؛ محصول تعیین می‌کند بمانند یا نه. وقتی هیجان فروکش کند، فقط کیفیت محصول می‌تواند شرکت را سرپا نگه دارد.

۴. هزینه بزرگ‌نمایی ارقام بسیار بیشتر از خود ارقام است

فاصله ۷ میلیون و ۵٫۲ میلیون دلار فقط ۱٫۸ میلیون دلار به نظر می‌رسد. اما هزینه واقعی این است که دیگر نمی‌توان به حرف بنیان‌گذار اعتماد کرد.

برای شرکتی که سرمایه خطرپذیر گرفته، ARR پایه اصلی ارزش‌گذاری است. بزرگ‌نمایی آن به اعتبار آسیب می‌زند و ممکن است ریسک حقوقی به همراه داشته باشد. مراقب یک اشتباه رایج هم باشید: ARR (درآمد تکراری سالانه) و نرخ جاری (run rate) یکی نیستند — ضرب بهترین هفته در ۵۲ و نامیدنش درآمد سالانه، خودش گمراه‌کننده است.

۵. پس از تغییر مسیر، چه‌قدر تمایز باقی مانده است؟

تبدیل‌شدن به «یادداشت‌بردار جلسات هوش مصنوعی» یعنی ورود به بازاری شلوغ که Otter، Fireflies، Granola و دیگران سال‌ها در آن کار کرده‌اند. وعده منحصربه‌فرد Cluely هنوز «غیرقابل‌تشخیص بودن» است — که دقیقاً ریسکش همین است: در بسیاری از حوزه‌های قضایی، ضبط مکالمه به رضایت همه طرف‌ها نیاز دارد و مشتریان سازمانی نگران انطباق با قوانین‌اند.

برای شرکتی که بر جنجال بنا شده، سخت‌ترین بخش یافتن ارزش واقعی فراتر از جنجال است.

اقدام

گام ۱: دردی پیدا کنید که خیلی‌ها را عصبانی کرده است به فرایندهایی نگاه کنید که مردم مدام از آن شکایت دارند اما نهادها یا شرکت‌های بزرگ در تغییرشان کندند: مصاحبه‌های حفظی، گزارش هزینه‌های طاقت‌فرسا، جلسات ناکارآمد... جاهایی را که شکایت‌ها بلندتر است فهرست کنید.

گام ۲: آن را به روش مشروع حل کنید برای همان درد مصاحبه می‌توانید مصاحبه آزمایشی با هوش مصنوعی، توضیح مسئله یا بهبود رزومه بسازید — به مردم کمک کنید واقعاً بهتر شوند، نه اینکه دیگران را در موقعیت‌های واقعی فریب دهند. از خود بپرسید: اگر رئیس یا مصاحبه‌گرِ کاربر بداند او از این ابزار استفاده می‌کند، مشکلی پیش می‌آید؟

گام ۳: ظرف یک هفته یک MVP پولی عرضه کنید Interview Coder ثابت کرد ابزاری متمرکز بر یک درد می‌تواند در یک هفته ساخته شود و فوراً پول بگیرد. ماه‌ها صیقل ندهید؛ اول کاری کنید کاربران واقعی پول بدهند و تقاضا را تأیید کنید.

گام ۴: توزیع محتوا در مقیاس بسازید ایده کارخانه محتوای Cluely را وام بگیرید: با تولیدکنندگان کوچک زیادی کار کنید و زاویه‌های محتوایی مختلف را دسته‌جمعی بیازمایید. موضع و دیدگاه داشته باشید، اما با دروغ یا آسیب زدن به دیگران دنبال توجه نروید.

گام ۵: فقط ارقامی منتشر کنید که قابل‌تأیید باشند وقتی از درآمد حرف می‌زنید، تعریف کنید: ARR، MRR یا نرخ جاری؟ در حالت ایدئال منبعی قابل‌تأیید ضمیمه کنید (مثل تصاویر Stripe یا یک پلتفرم شخص ثالث تأیید درآمد). کمتر گفتن بهتر از بیشتر گفتن است.

گام ۶: گزارش‌های امنیتی را جدی بگیرید وقتی کسی حفره‌ای گزارش می‌دهد، از او تشکر کنید، سریع رفعش کنید و عمومی اعلام کنید. استفاده از تهدید حقوقی برای ساکت‌کردن پژوهشگران فقط مشکل را به بحران روابط عمومی بزرگ‌تری تبدیل می‌کند.

گام ۷: توجه را زود به ارزش تبدیل کنید پنجره توجهی که جنجال می‌آورد کوتاه است. تا هیجان هست، محصول را سریع بهتر کنید و کاربران اصلی و کاربردهای واقعی‌ای پیدا کنید که حاضرند بلندمدت پول بدهند.

مناسب شما نیست، اگر:

• نقطه اصلی فروش محصولتان کمک به کاربران برای فریب دیگران است — شاید کوتاه‌مدت منفجر شود، اما ریسک حقوقی و اخلاقی دنبالتان می‌آید؛
• تحمل انتقاد کل اینترنت را ندارید یا نمی‌خواهید در مرکز جنجال باشید؛
• به مشتریان سازمانی وابسته‌اید که به انطباق و اعتبار بسیار حساس‌اند؛
• به «اول بزرگ کن، بعد فکر کن» عادت دارید — ارقام بادکرده دیر یا زود لو می‌روند و هزینه‌شان بسیار بیشتر از سودشان است.